اتحاد خلقهای انقلابی پایان استبداد و دیکتاتوری ولایت فقیه

۱ مهر, ۱۴۰۱

بیانیه مشترک کودار و پژاک

 خیزش و قیام سراسری که به پیشاهنگی زنان آغاز شد و در مدت  کوتاهی تمامی شهرهای ایران را دربرگرفت نشان از حجم عظیم مطالبات و خواست‌های بی‌پاسخ‌مانده‌ی تمامی خلق‌ها‌ و ملت‌های ایران دارد  که در طول این چهار دهه از عمر نظام دیکتاتوری جمهوری اسلامی برهم تلنبار شده است. ناکارآمدی و عدم درک درست و شناخت کافی از وضعیت فرهنگی و هویتی موجود باعث شده که نظام از عهده‌ی حداقل‌های یک زیست شرافت‌مندانه برای فرد ایرانی برنیاید و علی‌رغم تمامی فرصت‌های موجود نرم‌افزاری و سخت‌افزاری به تمامی دچار هزیمت گشته و یک هبوط قبل از سقوط را تجربه نماید. گسترش شکاف و گسل به‌ وجود آمده میان جامعه و حاکمیت نظام را با ابربحران‌های روزافزون مواجه نموده و در راس آنها دچار بحران مشروعیت گشته است. تلاش‌های مذبوحانه آن برای ترمیم و بازساخت ساختار فرتوت و ناکارآمدش بیش از پیش آن را به مغاک نابودی سوق می‌دهد. ادامه‌ی فرافکنی‌ها و خودفریبی‌ها امید هرگونه امکان اصلاح و بهبود را از میان برداشته است. در این شرایط خلق‌های ایران در جستجوی برون‌رفت از این شرایط بحرانی و تلاش برای گذار از وضعیت موجود می‌باشند.

شهادت ژینا امینی و تبدیل شدن آن به اسم رمز انقلاب، دور جدیدی از قیام و مبارزات را در پی داشت که زنان پیشاهنگی آن را به عهده گرفتند. این پیشاهنگی گره‌کور برون‌رفت و عدم چاره‌یابی را گشود. این خیزش که در قالب شعار زن، زندگی، آزادی نهادینه شد و خیل عظیم همراهی و هماهنگی خلق‌های ایران را به همراه داشت نشان از یک گذار پارادایمی دارد. اگرچه این خیزش از کوردستان آغاز شد اما به دلیل ویژگی دربرگیرندگی اندیشه و تفکر موجود در بنیان و ماهیت آن توانست به صورت نمادین و در قالب شعار مزبور تمامی بن‌بست‌های موجود را پشت‌سر گذاشته و خاصیتی فراملی، فراطبقاطی، فراجنیسیتی و فراهویتی پیدا نماید و زن را به عنوان برسازنده‌ی جامعه‌ی نوین و زندگی آزاد معرفی نماید. لازم است که این موضوع به صورت یک گذارپارادایمی در مقابل نظام مردسالار، تمامیت‌خواه، زن‌ستیز، زندگی ستیز و مرگ‌آفرین درک گردد. این امر بنیا‌نهای نظام ولایت فقیه را به لرزه در آورده و راه رهایی و آزادی را پیش پای ملت‌های ایران گسترده است.

همبستگی و اتحاد و انسجامی که در تقابل با سیاست‌های نظام در رابطه با حجاب اجباری خودنمایی می‌کند در اصل مبارزه با چهل سال شرایط جبر و زور و خفقان در القای الگوها و هنجارهای حکومتی است که هرگز از سوی جامعه مورد قبول واقع نشده است. برداشتن حجاب در اصل نماد برداشتن یوغ استبداد و بندگی و دربردارنده‌ی مفهومی سیاسی است که در آن امید به یک زیست بهتر و سرشار از کرامت و باهم بودن موج می‌زند. این همبستگی و اتحاد که حول محور کلمات زن ، زندگی و آزادی و به پیشاهنگی زنان و جوانان به وجود آمده، تمامی مرزهای هویتی، جنیسیتی، ملی، طبقاتی، دینی و اعتقادی را درنوردیده و حضوری همگانی را رقم زده که در آن آحاد خلق‌ها دوشادوش هم در مبارزه حضور داشته و نمایشی از اتحاد خلق‌ها را رقم زده است. شعار همبستگی خلق‌های آذربایجان، بلوچستان، خوزستان و خصوصا مردم انقلابی تبریز در حمایت از خلق کورد شورآفرین و مایه مباهات بوده که لازم است این طنین اتحاد در تمامی ایران انعکاس یافته و سرمشق قرار گیرد. بدون شک ما در کنار هم و باهم‌افزایی در نبرد برای یک زندگی آزاد پیروز خواهیم شد. این همراهی پایانی بود بر سیاست‌های تفرقه‌افکنانه و نفرت‌پراکنانه‌ی نظام دیکتاتوری ولایت فقیه در میان ملت‌های ایران. هرچند که نظام در تلاش است که با برچسپ‌ تجزیه‌طلبی و نفاق‌افکنی این هم‌آوایی را از میان بردارد اما خلق‌ها و ملت‌های ایران منسجم و هوشیار عمل کرده و برای برساخت ایرانی دموکراتیک تلاش خواهند نمود. لازم است که جهت برون‌رفت از این وضعیت و چاره‌یابی نهایی تمامی خلق‌ها و ملت‌های ایران در هماهنگی و همراهی مداوم و کارآمد در عرصه‌ی مبارزه جهت دموکراتیزاسیون ایران حضور داشته باشند. در این راستا حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک) و جامعه دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان ( کودار) جهت ایجاد بستر و شرایط همکاری بهتر و سازنده‌تر برای حمایت کارآمدتر و همه‌جانبه از مطالبات تمامی خلق‌های ایران و خلق کورد و برساخت ایرانی دموکراتیک آماده‌ی همکاری و همیاری با تمای نیروهای دموکراسی‌خواه و آزادیخواه در ایران می‌باشند.  

حزب حیات آزاد کوردستان- پژاک

جامعه‌ی دموکراتیک و آزاد شرق کوردستان- کودار

۲۰۲۲-۰۹-۲۳

مرتبط با این پست
پربیننندەترین‌های اخیر
آخرین‌ها بەروزرسانی‌ها

کودار (جامعــه ی دموکراتیــک و آزاد شرق كوردســتان)، نظامی کنفدرال اجتماعی مبتنی بر حق تعیین سرنوشت ملت‌ها به دست خودشان اســت. دموکراسی، آزادی زن و زندگی محیط‌زیست‌گرا را مبنا قرار می‌دهد. نظامی غیردولتی بوده و سازمان‌دهی اجتماعی‌سیاسی، فرهنگی و دموکراتیک جوامع را مبنا قرار می‌دهد.