عملکرد سیاسی حزب پ.د.ک فراسوی منافع ملت کورد

۱۱ فروردین, ۱۴۰۱

پیشوا یانزی

منبع: روزنامه خیزش دموکراتیک

دانلود فایل پی‌دی‌اف «خیزش دموکراتیک»

در روزهای اخیر اخبار مربوط به تدارکات لجستیکی نظامی نیروهای پیشمرگه «پارت دموکرات کوردستان(پ.د.ک)» به «مناطق حفاظتی مدیا» که تحت کنترل نیروهای گریلا قرار دارد، منتشر شد. این حملات همزمان ترکیه و پ.د.ک ممکن است آغاز شود و امکان دارد که بنا به بحران‌های عدیده عراق و اقلیم و نیز ترکیه، به تعویق بیافتاد، اما بطور قطع ترکیه و پ.د.ک به توافق کامل رسیده و تصمیم قطعی برای انجام آن حملات را گرفته‌اند.

بحران و جنگ

هم ترکیه و هم اقلیم کوردستان در مخمصه اقتصادی، سیاسی و اجتماعی گیر افتاده‌اند، لذا برای گریز از بار مسئولیت این بحران‌ها و پاسخگویی به جامعه و خلق، تنها راه را جنگ‌افروزی می‌دانند. از سوی دیگر نظام‌ارباب سرمایه‌داری جهانی تحت هژمونی آمریکا و هم‌پیمانانش افول هژمونی و تضعیف شدید پروسه اعمال خود بر دول منطقه را به‌عینه مشاهده می‌کنند، لذا با نشان‌دادن چراغ سبز به نیروهای متحد خود در منطقه، با جنگ‌افروزی مداوم و بحران‌سازی فزاینده علیه نیروهای مقاومت‌گر، سعی در فرار از مخمصه دارند. اساسا همه این طرف‌ها به جنگ نیاز دارند و از راه آن تغذیه می‌شوند.

ائتلاف منطقه‌ای و جهانی

حزب پ.د.ک در چه ائتلاف‌های اقتصادی، نظامی و سیاسی قرارگرفته؟ این حزب در دو ائتلاف متفاوت جای‌گرفته: نخست، ائتلاف با ترکیه که دهه‌هاست ادامه دارد و در آخرین دیدارها فی‌مابین مقامات دو طرف، یعنی مسئولان پ.د.ک، مسرور بارزانی نخست وزیر اقلیم کوردستان و نچیروان بارزانی رئیس اقلیم کوردستان نیمه اول مارس سال جاری میلادی سلسله دیدارهایی با رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه، هاکان فیدان رئیس سازمان میت، مولود چاوش اوغلو وزیر امور خارجه و خلوصی آکار وزیر دفاع ترکیه را به انجام رساندند. سفر نچیروان بارزانی به ترکیه قبل از نوروز ۱۴۰۰ نیز یک پیام آشکار برای طرح سناریویی جدید تلقی گشت. جنبه نظامی آن حمله علیه مواضع پ.ک.ک و جنبه اقتصادی آن، انعقاد قراردادهای انتقال نفت و گاز اقلیم کوردستان به ترکیه و اروپا است که با واکنش ایران و حمله موشکی سپاه به هولیر مواجه شد. از این لحاظ، از حیث اقتصادی و مالی، اقلیم تحت کنترل پ.د.ک به بخشی غیررسمی از ترکیه مبدل شده. حضور ارتش و میت ترکیه در بیش از ۴۰ پایگاه نظامی در هولیر و دهوک هم جنبه نظامی آن را تکمیل نموده که نوعی اشغال سازشکارانه با هولیر است.

ائتلاف دوم با اسراییل و آمریکا صورت گرفته، خاصتا پایبندی به آمریکا و اسراییل در همه ابعاد نظامی، سیاسی، دیپلماتیک، اقتصادی و ایدئولوژیک در سال‌های اخیر هولیر را به پایگاه اصلی آن دول مبدل ساخته. خاصه پس از خروج بخش عظیم نیروهای نظامی آمریکا از عراق، هولیر بعنوان مرکز اصلی انتخاب شده که با نارضایتی و خصومت شدید ایران هم مواجه گشته. هر دو ائتلاف بصورت گازانبری علیه ایران عمل می‌کنند. دعوت مسرور بارزانی و نچیروان بارزانی برای مشارکت در کنفرانس امنیتی مونیخ و نیز سفر به قطر و اردن همیشه حکایت از وجود یک نقشه از پیش‌ طراحی‌شده سیاسی و نظامی داشته. هر بار هنگام برگزاری اجلاس «داووس» هم بارزانی‌ها دعوت می‌شوند اما درحالی که نه قدرت اقتصادی است و نه سیاسی و نظامی و نه یک دولت مستقل، دلیل دعوت به چنین اجلاس مهم جهانی چیست؟ مسلما دلیلی جز زیر سایه‌خود درآوردن و کنترل آن بعنوان یک مهره بی‌خاصیت در بازی پلید منعت‌پرستی اقتصادی و قدرت‌طلبی سیاسی نیست. بیش از دولت‌های ترکیه، اسراییل و آمریکا، سازمان‌های استخباراتی میت، موصاد و سیا محور اصلی برقراری روابط و کنترل بر پ.د.ک را در دست‌گرفته‌اند.

خصومت با پ.ک.ک

تأسیس مجددا حزب پ.د.ک در اوایل دهه ۹۰ هنگامی که قیام در شمال کردستان به اوج رسید و حکومت اقلیم جنوب کردستان در سایه جنگ خلیج شکل گرفت، تنها مشروط به جنگ علیه پ.ک.ک مورد پذیرش هژمونی جهانی و ترکیه قرارگرفت. از سال ۹۱ الی ۹۷ پ.د.ک بصورت فعال و مستقیم در جنگ علیه نیروی گریلا مشارکت کرد و بیشترین خدمت نظامی به اشغالگری ترکیه کرد. در جریان توطئه بین‌المللی علیه پ.ک.ک و رهبر آپو که از سال ۱۹۹۷ الی ۱۹۹۹ ادامه یافت، مستقیما و فعالانه مشارکت جست. همچنین در سال ۹۸ میلادی در کنفرانس واشنگتن وعده داد که در نابودی پ.ک.ک بصورت استراتژیک بکوشد. نحوه پذیرش مشروط آن بعنوان یک استاتوی محلی در چارچوب عراق هم بصورت موقتی بود که هنوز هم این ماده از توافق به‌قوت خود باقیست. بنابراین ترکیه در صورت پایان‌دادن دور از احتمال به موجودیت پ.ک.ک، کمر به حذف آن استاتوی موقت هم خواهد بست. بنابراین پ.د.ک از موضع قدرت نیست که به جانب ترکیه گراییده، بلکه از موضع ضعف روزافزون تن به سرسپردگی آن دولت اشغالگر داده.ضربه ترکیه به پ.د.ک چنان بوده که تعادل رفتاری و علایم هوشیاری و بیداری او را برهم زده و بجای گریز از چنگ ترکیه شکارجی، باز در کمال نامتعادلی و کیج‌شوندگی کامل به دامن خطر او می‌شتابد. جنگ همزمان ترکیه و پ.د.ک علیه نیروی گریلا در مرحله نهایی خود قراردارد و هیچ سناریوی ائتلافی توطئه‌گرانه ضمانت موفقیتی حتی ناچیز را برای پ.د.ک دربرندارد.

اشغال اقتصادی اقلیم جنوب کوردستان

اشغال اقتصادی بخشی از سناریوی درازمدت ترکیه در خصوص خاک اقلیم جنوب کردستان است. سهم شرکت‌های ترکیه‌ای در میادین استخراج نفت اقلیم کوردستان به نام‌های مناطق «تاوکی، بیر‌بهر، دهوک، بنه‌باوی، تق‌تق، چیاسرخ(سهم پیت اویل)، پلکانه، چیاسرخ و میران» از ۲۰ درصد تا ۷۵ درصد می‌باشد. شرکت‌های استخراج نفت ترکیه در ۸ میدان نفتی اقلیم کوردستان حضور کامل دارندد و خط‌لوله انتقال نفت اقلیم کورددستان از خاک ترکیه می‌گذرد که شرکت انرژی ترکیه مسئولیت مدیریت آن را برعهده دارد که دارای سهم ۷۵ درصدی می‌باشد. اقلیم کوردستان موظف است که همه درآمده‌های ناشی از صادرات نفت و فروش آن از طریق خط‌لوله در خاک ترکیه را که مدیریت آن در دست وزارت منابع طبیعی اقلیم است، صورت گیرد و وجوه نقدی و مالی آن در حساب ویژه اقلیم کردستان در «هالک‌بانک ترکیه» سپرده شود بدون حتی دخالت یک بانک سومی واسطه تا مجبور به ارایه گزارش مالی شفاف برای افکار عمومی کورد در اقلیم نشوند. این تصمیم را حکومت اقلیم جنوب کردستان در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۵ اخذ کرده و به مدت ۵۰ سال فروش نفت اقلیم به ترکیه واگذار شده که نوعی آشکار از تاراج است. سهم بسیار کمی از این منبع  مالی به اقلیم و برای خلق بازمی‌گردد. ترکیه از هر لحاظ اقلیم کردستان را به شکلی خاص از مستعمره‌بودن از نوع قرن بیستم مبدل ساخته و با اجیر کردن سرمایه‌داران و عناصر تجارت‌پیشه هولیر که گریزان از توسعه تولید هستند، زمینه‌های فروپاشی اقتصادی اقلیم و عراق را فراهم آورده.

اهداف نظامی ترکیه ترکیه با مزدورساختن حزب پ.د.ک، سناریوی پاکسازی و نسل‌کشی فیزیکی از طریق جنگ بی‌امان و مداوم علیه روژاوای کوردستان، شنگال، مخمور و مناطق حفاظتی مدیا خاصه قندیل را گسترش داده و جزو اهداف بلندمدت در راهبردهای نظامی آنکارا می‌باشد. پس از شکست سناریوی مشابه تامیل، در برهه کنونی سناریوی دوم با حضور مستقیم پ.د.ک در جنگ علیه گریلا را به جریان انداخته. این سناریو در چارچوب موجودیت هر چهاربخش کوردستان چیزی فراتر از مرزهای ترسیم‌شده سابق امپراتوری عثمانی است و حتی آذربایجان در شمال ایران را دربرمی‌گیرد. جنگ ترکیه علیه خلق کورد و جنبش آزادیخواهی آن از سال ۱۹۹۰ در مرحله نخست و ۱۹۹۹ در مرحله دوم و از سال ۲۰۱۵ در مرحله سوم درچارچوب جنگ جهانی سوم انجام می‌گیرد و از حمایت‌های هژمونی جهانی و بکارگیری سرسپردانه پ.د.ک برخوردار است.

مرتبط با این پست
پربیننندەترین‌های اخیر
آخرین‌ها بەروزرسانی‌ها

کودار (جامعــه ی دموکراتیــک و آزاد شرق كوردســتان)، نظامی کنفدرال اجتماعی مبتنی بر حق تعیین سرنوشت ملت‌ها به دست خودشان اســت. دموکراسی، آزادی زن و زندگی محیط‌زیست‌گرا را مبنا قرار می‌دهد. نظامی غیردولتی بوده و سازمان‌دهی اجتماعی‌سیاسی، فرهنگی و دموکراتیک جوامع را مبنا قرار می‌دهد.