عدم تسلیمت پذیری و ارتقای مداوم مقاومت و مبارزه یکی از ویژگیهای منحصربهفرد جنبش آپویی است که امروزه در عرصهی کردار و گفتار، به مرکز توجه و الهام بخش تمامی آزادیخواهان و جویندگان راه راستین حقیقت در سطح جهان مبدل شده است. یقینا چنین دستاورد عظیمی نتیجهی پیکار، قهرمانی و ازخودگذشتگی شهدایی است که با عشق به حقیقت و حیات آزاد، روشنگر راه رهایی و مبارزه با استعمار و اشغالگری شدند. در سیزدهمین سالگرد شهادت رفیق «صنم اریشن» معروف به «روناهی دنیز» یاد و خاطرهی ایشان و تمامی شهیدان راه آزادی را گرامی میداریم. رفیق روناهی اهل شهر وان شمال کُردستان بود که با تفکر پویا و شخصیت حقیقتجویی که داشت ظلم و ستم رژیمهای اشغالگر کُردستان و بهويژه وضعیت اسفناک زنان در جامعهی تحت اشغال را درک نموده و آن را برنتابید، لذا در راستای رهایی خلقمان از این وضعیت در سال ۲۰۰۲ به صفوف جنبش آپویی پیوست و سالها در مناطق مختلفی از کُردستان با عزم و ارادهای راسخ و بر مبنای اصول اصیل انقلابی به مبارزه پرداخت. شهید روناهی در سال ۲۰۰۸ عضو «اتحادیهی زنان شرق کُردستان» (ی.ژ.ر.ک) بود که به شناختی فراگیر و درکی عمیق از اندیشههای رهبر آپو دستیافته بود و با تمام توان برای آزادی خلقمان و مخصوصا زنان در شرق کُردستان با تلاشی همطراز عشق مشغول فعالیت انقلابی بود. بعد از آنکه در سال ۲۰۰۷ رژیم منحوس و اشغالگر ایران در مواجه با مقاومت تاریخی و انقلابی رفیق «حسن حکمت دمیر» معروف به «عگید» در زندان دچار شکست شد، در نهایت ناامیدی و درماندگی و در اقدامی شنیع، این رفیق نستوه را در حالی که زخمی بود، اعدام کرد. رفیق روناهی دنیز با درک عمیقی که از ماهیت این نظام پلید و اشغالگر داشت، در ۱/۱/۲۰۰۸ و در راستای انتقام اعدام رفیق «عگید»، ایستاری انقلابی و تاریخی از خویش نشان داد و طی عملیاتی فدایی علیه یکی از پایگاههای سپاه رژیم اشغالگر ایران در شهر ماکو به درجهی رفیع شهادت نائل گشت. در آن برههی تاریخی که رژیم اشغالگر ایران از گسترش فعالیت و مبارزات حزب حیات آزاد کُردستان (پژاک) به هراس افتاده بود، با این تصور که خواهد توانست ارادهی خلق و گریلاهای آزادی را درهم بشکند، بنا به سنت و سرشت دژخیمانهی خویش برای اولین بار متوسل به اجرای حکم اعدام یکی از گریلاهای جنبش آزادی کوردستان شد و حملات همه جانبهی غیراخلاقی و ضدانسانی خویش را بر جامعه و مبارزین پیشاهنگش تشدید نمود. با عملیات تاریخی رفیق روناهی که طی آن شمار زیادی از پاسداران دژخیم کشته و مجروح شدند، از سویی حکومت مستبد و مرتجع آخوندی متوجه عواقب اقدام خطرناک اعدام علیه گریلاهای آزادی و جدیت جنبش آپویی شد و از سویی دیگر، شعلههای آتش مبارزه، مقاومت و انتقام خلقمان در شرق کُردستان فروزانتر گشت. شهید روناهی در مقابله با فرهنگ خیانت و تسلیمیت پذیری، روشنگر راه و جنبشی شد که کمر همت به ریشهکن نمودن هرگونه تسلیمیت پذیری، استعمار و اشغالگری، مخصوصا ظلم و ستمی که رژیم اشغالگر ایران در حق زنان روا میدارد، بسته است. ایستار انقلابی رفیق روناهی همچنین پاسخی کوبنده بود به حملات و هجمههای سیستماتیک رژیم علیه زنان بهویژه در شرق کُردستان. شهید روناهی با این واکنش تاریخی خود، نیرو و جانی تازه به مبارزات آزادیخواهی زنان ایران و شرق کُردستان بخشید و راه اعادهی حیثیت و ارادهی مقاومت و مبارزه برای آزادی زنان را هموارتر ساخت. امروزه در سایهی فداکاری و جانفشانی شهیدان پیشاهنگی همچون رفیق روناهی، جنبش حقطلبانهی خلقمان و پیشاهنگان آن در شرق کُردستان و ایران در عرصههای مختلف به پیشرفت و دستاوردهای شگرفی رسیده است. قطع یقین هیچ نیرو و نظامی بهويژه رژیم اشغالگر ایران با سیاست اعدام، سرکوب و تشدید فشارها یارای مقابله و سرکوب خلقمان و جنبش آپویی را ندارد و این حقیقتی انکارناپذیر است که بر هر کس عیان گشته. اکنون هزاران رفیق و شاگرد شهید روناهی با شور و شوقی مضاعف در سنگرهای دفاع از آزادی و دموکراسی مخصوصا در زندانهای رژیم در حال نبرد و مقاومت هستند. در پایان بار دیگر یاد و خاطرهی شهید روناهی و تمامی شهدای راه آزادی را گرامی میداریم و با تجدید عهد و پیمانمان با شهدا، یادآور میشویم که در هر شرایط و مکانی با الگوقراردادن ایستار و ارادهای پولادین رفیق روناهی، از دستاوردهای شهدا و ارزشهای خلقمان صیانت نموده و تا دستیابی به آرمان و اهداف آنها که همان برساخت جامعهای دمکراتیک و آزاد است به تلاش و مبارزه ادامه خواهیم داد.
حزب حیات آزاد کُردستان (پژاک)
٣١/١٢/٢٠٢١
